Pagina's

DON'T COMMIT YOURSELF TO EXHAUSTION

Toen ik deze foto maakte was ik meer uitgeput dan ik ooit ben geweest. Maar dat was bewuste uitputting, waar ik zelf voor gekozen had. En ik had het niet willen missen. Toen ik deze foto maakte was ik namelijk nog na aan het trillen van het beklimmen van de berg op Ko Wua Talab in het Mu Ko Ang Thong National Marine Park in Thailand.


Het uitzicht was het mooiste dat ik ooit heb gezien maar het was waarschijnlijk ook fysiek het zwaarste dat ik ooit heb gedaan. Vier honderd meter klinkt niet als heel veel, totdat je het omhoog moet klimmen over hele steile en gladde rotsen met hier en daar scherpe punten en alleen (af en toe) een touw of vochtige boomwortels om je aan vast te houden. Dat een paar Thaise jongens op blote voeten in ongeveer een kwart van de tijd die ik erover deed naar boven hopten zeg ik er maar even niet bij. Ik nam mezelf ter plekke voor om aan mijn conditie te gaan werken want mijn hart voelde ik kloppen in elke vezel van mijn lichaam en ik dacht echt dat ik daar op die berg mijn laatste adem uit zou blazen, maar toen ik eenmaal boven kwam werd mij in plaats daarvan de adem 'gewoon' benomen.

Maar ik dwaal af, want dit is niet waar ik het vandaag over wilde hebben. Because that day I committed myself to exhaustion, maar van een andere soort. Waar ik het vandaag over wil hebben is everyday exhaustion. Een liedje dat wij vroeger vaak luisterden en vrolijk meezongen was Opzij, opzij, opzij van Herman van Veen.

Opzij, maak plaats, ik heb ongelofelijke haast, opzij, want ik ben haast te laat, ik heb maar een paar minuten tijd. Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. 

Een andere keer maak ik wel tijd om even stil te staan. Om, als het echt moet, over koetjes en kalfjes te praten. Een grappig liedje, maar eigenlijk ook wel heel waar en in die zin een beetje zorgwekkend. Ons leven bestaat tegenwoordig uit heel veel moetjes, verwachtingen en multitasken. Productief zijn, nuttig zijn en je tijd managen zo goed je kunt. Want stel je voor dat je een paar minuten (of érger nog, een paar uur!) verspilt met nietsdoen. Maar wat brengt dit ons nou eigenlijk?

Stress, uitputting, te weinig en slecht slapen omdat we tot vlak voor we naar bed gaan (en soms nog ín bed) naar verlichte schermen staren, onze dag zo lang mogelijk willen rekken zodat we zoveel mogelijk kunnen doen, maar natuurlijk ook vroeg weer op om rond 8 uur fris en fruitig op kantoor te staan. Te weinig beweging omdat er belangrijker taken wachten, ongezond eten omdat we geen tijd hebben om uitgebreid te koken, aangezien we om half 8 alweer een afspraak hebben, een verjaardag, een borrel waar je écht je gezicht even moet laten zien. Zelfs onze weekenden zijn vaak tot de nok toe volgepland, want het zou toch zonde zijn als je die héérlijke vrije dagen niet te volste benut?

Ik gaf al eens eerder vijf tips voor een kalm leven, en wil vandaag gewoon nog eens éxtra benadrukken hoe belangrijk dit is. En moeilijk, want het is afkicken. Zoals Beth gister zo mooi zei:

"Give yourself what you need today. Rest, tea, dancing, a phone conversation, art, etc. Be curious with the resistance that may come up when you choose to go slower. We are undoing years of productivity training." 

Slow down. Ik kan het eigenlijk niet vaak genoeg benoemen en ga dit dan ook vaker doen. Slow down. Slow down. Slow. Down. Laat je niet opjagen door het leven. Je hóeft niet elke dag productief te zijn, je hóeft niet overal aan mee te doen, je hóeft niet altijd maar te rennen en overal aanwezig te zijn. Je hóeft je leven niet in te delen rondom je werk, je hóeft je weekend niet vol te proppen met activiteiten en afspreken om het een geslaagd weekend te laten zijn.

Live your life to the fullest! 
Ja, mooi, goed idee. Maar ik zou er achter willen zetten: But don't commit yourself to exhaustion. Commit yourself to you. To your mind, your body, your spirit. Take care. 

Neem die vrije tijd eens écht voor jezelf. Slaap uit, lees een boek, ga wandelen, drink thee, maak een schilderij of een ketting of een heerlijk uitgebreid en gezond diner. Give yourself what you need. En geloof me, of je nou een party-animal bent of een burgertrutten-huismus zoals ik, ook jij hebt alone time nodig. Tijd waarin je lekker 'nietsdoet'. Vind je dat moeilijk? Hou jezelf dan maar voor dat je eigenlijk het meest nuttige doet wat je maar doen kan; goed voor jezelf, je geest en je lichaam zorgen.

Enne...

Slow down.

Liefs,
Mariët.

8 opmerkingen:

  1. nadat ik 5 uurtjes heb geslapen en weer doodvermoeid achter mijn laptop zit om aan onderzoeken te werken, komt dit artikel als geroepen. zooo, zo waar! ik denk dat de meeste mensen niet inzien hoe slecht het voor je gezondheid kan zijn om 24/7 op powermodus door te gaan. en prachtig geschreven!
    xo, cheyenne

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Love it! Echt een eye-opener. Vorig weekend vielen bij mij de puzzelstukjes in elkaar en kon ik aan mezelf toegeven dat ik echt een stapje terug moet doen wil ik niet binnenkort met een burnout thuis zitten. Dit blogje komt dus als geroepen. Ik heb het geliked op bloglovin zodat ik het nog eens terug kan lezen en ga je tips nu ook erbij zoeken. <3

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh wat een blogpost naar m'n ♥ weer! Het is zo verleidelijk om mee te gaan in die stroom van altijd maar druk, drukker, drukst! En als je dan even rust hebt, jezelf schuldig voelen of denken dat je saaaaaaai bent.

    Maar de laatste jaren beter naar m'n lijf leren luisteren en rust leren waarderen. Een leeg weekend omarmen, de stilte laten spreken en daarmee weer opladen voor de drukkere tijden. Die ik trouwens soms ook heerlijk kan vinden: die me energie geeft en nieuwe indrukken. Maar de balans, die moet ik goed in de gaten houden en dat lukt alleen door die me-time bewust in te lassen!

    Prachtig weer meid, je gaf me weer denkstof zo op zondagavond :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wauw Mariet! Prachtig geschreven! THANKS,

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is zo waar! Ik was altijd verbaasd over dat hele 'het doel heiligt alle middelen' idee dat veel mensen hebben, maar blijk het verrassend vaak toe te passen als het om m'n eigen studio gaat. Ik heb zo hier en daar gelezen dat je ook wel van goede boeken houdt en dan zou ik je 'Desire Map' van Danielle LaPorte aanraden. Echt fantastisch.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel herkenbaar! In het westen zijn we verslaafd aan 'doen en moeten' helaas. Volgens Karen Hamaker (ken je haar?) komt dit doordat de balans tussen mannelijke energie (doen, actie, ontwikkeling, individualiteit ontwikkelen, doelen behalen, beter worden etc.) en vrouwelijke energie (eenvoudigweg 'zijn', plezier maken, ontspannen, chaos, voelen etc.) verdwenen is. Al een tijd geleden. Laten we dus weer meer van de vrouwelijke energie in ons leven laten <3 love that!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hee wat leuk! Toevallig had ik een concept blogpost klaarstaan om te schrijven over mannelijke en vrouwelijke energie. Helaas is ook die verloren gegaan, maar de strekking heb ik nog wel in mijn hoofd. Bedankt voor de tip over Karen Hamaker, ga ik opzoeken!

      Verwijderen